تبلیغات
(شبکه آسمان) SKY NET - مطالب اسفند 1390
(شبکه آسمان) SKY NET

نویسنده: مرصاد جعفری

تبریک سال نو

دوشنبه 29 اسفند 1390

   

  گردشی دیگر برای زمین و فصلی نو و سرشار از امید برای ما


سال نو خوشیدی و رسیدن زمین به نقطه اعتدال بهاری بر تمام دوستداران آسمان و طبیعت مبارک.



کشف شهاب سنگ نادر در یک خانه روستایی!

دوشنبه 29 اسفند 1390

   یک شهاب سنگ نادر به وزن 585 گرم برروی سقف یک خانه روستایی در نروژ کشف شد.

به گزارش مشرق به نقل از ایسنا، ( یورگن اودگارد ) متخصص فیزیک نجومی دانشگاه اسلو نروژ معتقد است که این شهاب سنگ همزمان باب بارش شهاب در این منطقه سقوط کرده است.
شهاب سنگ کشف شده یک نمونه نادر از شهاب سنگ  Breccias است که حدود 585 گرم وزن دارد و فرود آن خسارت زیادی برجای نگذاشته است.
( سرژ کوچمی ) محقق موسسه فیزیک نجومی پاریس تاکید میکند: سنگهای فضایی به ندرت در مناطق پرجمعیت سقوط می کنند و کشف چنین نمونه نادر شهاب سنگی در این منطقه از نروژ تاکنون مشاهده نشده بود.


منبع: ایسنا و مشرق


شبهای زمین....

دوشنبه 29 اسفند 1390

                            









آن سوی یک سیاه چاله چه چیزی در انتظار ماست؟ (فیلم)

پنجشنبه 25 اسفند 1390

                              سفر درون یک کرم‌چاله چه‌جوری است؟

 سال‌هاست که فیزیک‌دانان نظری و نویسندگان علمی‌تخیلی، ایده کرم‌چاله و تونل‌های میان‌بر در چارچوب فضازمان را برای سفرهای کوتاه بین نقاط دوردست عالم می‌پرورانند، اما سفر درون یک کرم‌چاله واقعا چطور است؟
به گزارش نیوساینتیست، اندرو همیلتون، اخترفیزیک‌دان دانشگاه کلرادو در باولدر موفق شده انیمیشنی از سفر درون یک کرم‌چاله بسازد که به ادعای خودش نزدیک به آن چیزی است که یک فضانورد در آینده دور خواهد توانست هنگام سفر درون کرم‌چاله مشاهده کند.

                                                                          


در ابتدا شما در افق رویداد خارجی یک سیاه‌چاله سقوط می‌کنید. وقتی به افق داخلی رسیدید، درخشی از نور مربوط به جهان خارج را می‌بینید که بی‌نهایت پرانرژی است و حاوی تصویری از تمام تاریخ عالم است. در یک سیاه‌چاله واقعی این درخش باعث تبخیرشدن شما یا هر جسم دیگر می‌شود، اما در این انیمیشی فرض بر این است که شما همانند یک ابرقهرمان می‌توانید از این درخش جان سالم به در برید. 
با گذشتن از سیاه‌چاله، وارد کرم‌چاله خواهید شد، جریان فضا در اطراف شما شروع به چرخش کرده و به سمت عقب شتاب می‌گیرد. با به پایان رسیدن کرم‌چاله به ورودی سفیدچاله می‌رسیم که سیاه‌چاله‌ای با روند زمانی معکوس است. در سفیدچاله به جای آن‌که فضا به داخل کشیده شود، با سرعتی بیشتر از سرعت نور به بیرون فوران می‌کند. در این‌جا نیز درخش دیگری را تجربه خواهید کرد که حاوی تصویری از تمام آینده عالم است.
با عبور از درون سفیدچاله و در حین رسیدن به افق خارجی، درخش سومی را خواهید دید. این‌بار جهان جدیدی ظاهر می‌شود که حاوی تصویری از تمام گذشته است. در اینجا دوربین می‌چرخد و شما می‌توانید سفیدچاله‌ای را ببینید که از درون آن خارج شدید و علاوه بر آن، تصویری از جهان قدیم را نیز مشاهده می‌کنید.

منبع: خبرآنلاین


23 اسفند 1390، بعد از غروب خورشید، مقارنه زیبای دو سیاره پر نور آسمان، زهره و مشتری

شنبه 20 اسفند 1390

پس از غروب خورشید، در شامگاه 23 اسفند 1390، در غرب آسمان شاهد  کنار هم قرارگیری دو سیاره زیبای منظومه شمسی، یعنی زهره و مشتری خواهیم بود. فاصله این دو سیاره به صورت ظاهری در آسمان و از دید ناظر زمینی در کمترین حالت در 23 اسفند، پس از غروب خورشید، به 3 درجه خواهد رسید.
در این زمان اگر به غرب آسمان نگاه کنیم دو شی پرنور و کاملاً مشخص را خواهیم دید که یکی از آن دو که پرنورتر است سیاره زهره می باشد و دیگری مشتری، غول گازی منظومه خورشیدی است.
مقارنه دو سیاره به معنای نزدیکی دو جرم مذکور به هم است. که معمولاً مقدار این نزدیکی باید کمتر از 4 درجه باشد تا یک مقارنه تلقی شود.

                                    نمونه ای از یک مقارنه


پس آسمان بعد از غروب خورشید در 23 اسفند رو از دست ندهیم. 

نویسنده: مرصاد جعفری


یک تریلیون سال دیگر برای جهان هستی چه اتفاقی می افتد؟!

شنبه 13 اسفند 1390

تریلیونها سال دیگر جهان برای فضانوردان به مکانی ساده برای گشت و گذار و جستجو تبدیل خواهد شد، زمانی که سن جهان  100 برابر سن کنونی اش بوده و تنها ستاره های باقی مانده، کوتوله های سرخ رنگ خواهند بود. به گزارش خبرگزاری مهر، در آن زمان مناطق تولد ستاره های جدید قرنها پیش از بین رفته اند و هیچ سحابی رنگارنگ و انفجار های ابرنواختری در جهان وجود نخواهد داشت.

کهکشانهای راه شیری نیز در پی ترکیب شدن با کهکشان آندرومدا، هویت اصلی خود را از دست داده و کهکشان مارپیچی که در انتها از آن باقی خواهد ماند ازهر گرد و غبار کیهانی تهی خواهد بود.

آسمان شب وسعتی یکپارچه و یکنواخت از ستاره های درخشان خواهد بود و تراکم ستاره ها به سمت هسته کهکشانی خواهد بود. با این همه تا زمانی که ستاره ای در آسمان باشد، سیاره ها نیز وجود خواهند داشت و از این رو امکان مشاهده دقیق تر حیات های هوشمند در جهان، با دقت بالاتری به وجود خواهد آمد.

                            عالم از آغاز ( مهبانگ ) تا به امروز ( 13.7 میلیارد سال )        

فضانوردانی که در آینده دور زندگی می کنند نسبت به جهان هستی نگاهی به سادگی زمانی خواهند داشت که هنوز تلسکوپهای بزرگ، کهکشانها را کشف نکرده بودند. در واقع اخترشناسی در آینده دور مشابه دهه 1800، مختص بررسی ویژگی های ستارگان  خواهد بود.

یک تریلیون سال دیگر جهان پرشتاب تمامی نور را از میان تمامی کهکشانها منبسط کرده و در پی آن 100 میلیارد کهکشان به واسطه متورم شدن فضا-زمان در چشم برهم زدنی از یکدیگر فاصله خواهند گرفت و ناپدید خواهند شد. وفور کوتوله های سفید، سیاه چاله ها و ستاره های نوترونی شاهدی بر این واقعیت خواهند بود که مسیر تکامل ستاره ها جاده ای یک طرفه است.


در این زمان درخشش پس زمینه کیهانی به اندازه ای ضعیف خواهد شد که غیر قابل ردیابی شده و تقریباً هیچ نشانه ای ازاینکه روزگاری انفجار بزرگی رخ داده است در جهان باقی نخواهد ماند، با این همه شاید در آینده انیشتینی متولد شود تا بتواند فرضیه چنین رویدادی را براساس سنتز هسته ای عناصر، در کوتوله های سفید ارائه کند.

تراکم ماده در فضا به واسطه سلطه انرژی تاریک  بسیار رقیق شده و محاسبه آن دشوار خواهد شد.

اخترشناسان آینده به این نتیجه خواهند رسید که در زمانهای پیش از آنها ماده احتمالاً باید ترکیب قوی تری را با ستاره ها می داشته  و ستاره ها میتوانسته اند از فروپاشی گرانشی متولد شوند.

دوره های ستاره ای و به ویژه کوتوله های سفید در حال سرد شدن،  به اخترشناسان امکان محاسبه زمانی را خواهند داد که در آن رویدادی منجر به متولد شدن این همه ستاره  شده است. اما آنها هیچ نشانه ای ازاینکه  کهکشان راه شیری با شهر بزرگ  دیگری از ستارگان ترکیب شده است  و فوارانی از ستاره های نوزاد را خلق کرده است، در اختیار نخواهند داشت.

تقریبا در هر 100 هزار سال یک سیستم ستاره ای دوتایی به اندازه ای به سیاه چاله مرکز کهکشان راه شیری ما نزدیک می شود که در نهایت از هم دریده می شوند و در حالی که یکی از ستاره ها به کام سیاه چاله فرو می رود، ستاره دیگر طی نمایش بی نظیری از قانون کنش-واکنش نیوتون از کهکشان به  بیرون پرتاب خواهد شد. پدیده ای که در سال 2009 توسط تلسکوپ هابل رصد شد.با این همه در آینده چنین رویدادی گاه و بیگاه در کهکشان ما رخ خواهد داد.

چنین ستاره ای در آینده تحت نظر ستاره شناسان خواهد بود تا میزان فاصله ای که ستاره از کهکشان دور شده است را محاسبه کنند، البته این افراد با دیدن اینکه هرچه ستاره از کهکشان فاصله می گیرد سرعت آن نیز افزایش پیدا می کند، شگفت زده خواهند شد، پدیده ای که به واسطه انرژی تاریک رخ خواهد داد.

شاید شگفتی این اخترشنالسان با درک اینکه  این ستاره در افقی نا محدود ناپدید خواهد شد، افزایش پیدا کند، افقی که در آن به واسطه سرعت بالای نور امکان دریافت هیچ نوع اطلاعاتی از جانب چنین جرمی نخواهد بود. نکته شگفت انگیزتر، چنین پیش بینی است که تمدنهایی که در سیاره این ستاره رانده شده زندگی می کنند، شاهد عینی دور شدن و کم رنگ شدن کهکشان راه شیری خواهند بود تا زمانی که کهکشان به کلی ناپدید شود. 


منبع: خبرگزاری مهر


فیلم گذر زمان از انفجار ابرنواختر 1987A و شوک ناشی از آن

دوشنبه 8 اسفند 1390


بیست‌و‌پنج سال پیش درخشانترین ابرنواختر دوره‌‌ی معاصر دیده شد. با گذشت زمان اخترشناسان آن را رصد کردند و منتظر ماندند تا بقایای پخش شده از  این انفجار بزرگ ستاره‌ای، به ماده‌ای که قبلاً از آن خارج شده بود فرو ریزد. نتیجه‌ی واضح از چنین برخوردی در فیلم گذر زمان بالا که تصاویر آن را تلسکوپ فضایی هابل بین سال‌های 1994/1373تا 2009/1388 گرفته است ثبت شده است. فیلم، برخورد موج انفجار در حال حرکت به سمت بیرون با حلقه‌ای به گستردگی یک سال نوری که از قبل وجود داشته‌ را، به تصویر کشیده است.این برخورد با سرعت نزدیک به 60 میلیون کیلومتر بر ساعت رخ داد و شوک گرمای آن موجب شد تا ماده‌ی  این حلقه بدرخشد. اخترشناسان به مطالعه‌ی این برخورد تا زمانی که ‌بدرخشد ادامه خواهند داد و سرگذشت جالب SN A1987 ، نشانه‌هایی از منشاء این حلقه‌های اسرارآمیز را مشخص خواهد کرد.

مترجم: ساناز مصطفی زاده
منبع: ماهنامه نجوم
امتیاز عکس:                                                                                                                Hubble space Telescope, NASA, ESA/ Video compilation: Mark McDonald


گل رز عظیم و زیبا در اعماق آسمان!!

دوشنبه 1 اسفند 1390


سحابی رز (یا رزت) تنها ابر کیهانی از غبار نیست که به شکل گلی ظاهر شده است؛ ولی معروف‌ترین است. در لبه ابر مولکولی بزرگی در سحابی تکشاخ، گلبرگ‌های این رز که حدود 5000 سال نوری  از هم فاصله دارند، پرورشگاهی ستاره‌ای قرار دارد که شکل دوست داشتنی و متقارنش از باروری تشعشعات خارج شده از ستاره های داغ و جوان خوشهُ مرکزی منشا گرفته است. ستاره‌های این خوشه‌ی پر انرژی، با عنوان NGC2244، تنها چند میلیون سال سن دارند با این حال حفره‌ی مرکزی در سحابی رزت با عنوان NGC2237 حدود 50 سال نوری قطر دارد. این سحابی را می‌توان مستقیماّ با تلسکوپی کوچک و در راستای سحابی تکشاخ دید.

امتیاز تصویر: BRIAN DAVIS
مترجم: رژین شهبازیان
منبع: ماهنامه نجوم




فهرست وبلاگ

پیوندهای روزانه

آرشیو

نویسندگان

پیوندها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

جستجو

آخرین پستها