(شبکه آسمان) SKY NET

نویسنده: مرصاد جعفری

ماه گرفتگی (خسوف) 25 خرداد را از دست ندهیم.

یکشنبه 22 خرداد 1390

شاید یکی از جذاب ترین پدیده های نجومی ماه گرفتگی کلی یا همان کسوف باشد، علت آن رنگ زیبای ماه در زمان گرفت است.

دراین زمان ماه به رنگ مسی جلوه میکند وعلت آن بازتاب نور خورشیددر جو زمین پس از چند انعکاس پی در پی است.

در روز 25 خرداد 1390 در آسمان ایران شاهد ماه گرفتگی کلی هستیم و تمام مراحل این پدیده از تماس اول تا تماس چهارم در ایرن قابل مشاهده است.

مدت زمان گرفت کلی ماه در روز 25 خرداد 100دقیقه خواهد بود! علت  طولانی بودن این خسوف مسیر گذر ماه است که از قطر سایه زمین میگذرد.

زمان تماس اول در ایران در ساعت 22:53 است وزمان اوج گرفتگی ساعت 00:42 بامداد است.

در خسوف کلی ماه پس از ورود به نیم سایه زمین از درون مخروط سایه زمین میگذرد ودر این زمان ماه به رنگ مسی در می آید.

بهتره مشاهده این پدیده زیبا را از دست ندهیم زیرا برای دیدن خسوف کلی بعدی باید تا 19 آذر 1390 صبر کنیم و پس از آن دیگر تا ماه بهمن سال 1396 کسوف کلی رخ نخواهد داد.

مرصاد جعفری


بازی هندسی نور بر فراز وایومینگ

پنجشنبه 19 خرداد 1390

اگر کیلومتر‌ها از میان بزرگراه‌ اصلی وایومینگ سفرکنید،ممکن است با یک منظره ی غیر عادی روبرو شوید.. به خصوص در نزدیکی بیفرد در وایومینگ آمریکا شما با بنای یادبود هندسی شکل جیمز مواجه میشوید (سمت راست تصویر) که برای گرامی داشت یاد و خاطره ی سرمایه گذاران راه آهن تاریخی میان قاره ای آمریکا، که از یک سوی آمریکای شمالی تا سوی دیگر کشیده شده، ساخته شده است.این تصویر موزاییکی تماشایی با میدان دید گسترده توانسته است طرحهای هندسی دیگری را هم ثبت کند که بسیاری از آن ها با فاصله و بر فراز افق دیده میشوند. برای مثال در افق سمت چپ هالهی ماه دیده می شود که تاج ماه را احاطه کرده و خود تاج ماه نیز ماه در حال غروب را در بر گرفته است.

در سمت راست، این بازوی نوار مرکزی کهکشان راه شیری ما است که بنای هرمی شکل را در بر گرفته است. روشنایی افق در قسمت راست بنای یادبود هم به دلیل نور شهر شی یان است. برای ایجاد این تصویر تلفیقی 360 درجه از ترکیب عکس های گوناگونی استفاده شده است که همگی در طول شبی در ماه گذشته گرفته شده اند.

با این حال، اتصال دیجیتالی تصاویر گرفته شده در یک چنین مدت زمان زیادی سبب اختلافات غیر طبیعی در زمین و آسمان شده است.

منبع: ماهنامه نجوم/ سایت رسمی ناسا/ تصویر نجومی روز

مترجم: تینا امینی

برای دیدن اندازه اصلی عکس بر روی لینک زیر کلیک کنید

http://apod.nasa.gov/apod/image/1106/geometersplayground_arn_5000.jpg


طوفان زحل

سه شنبه 10 خرداد 1390

اواخر سال گذشته، طوفان جدید و بسیار درخشانی در نیم کرهٔ شمالی سیاره زحل به وقوع پیوست. اولین بار در دسامبر گذشته این پدیده در حالی توسط منجمان آماتور مشاهده شد که این غول گازی حلقه دار در حال ارتفاع گرفتن در آسمان پیش از طلوع خورشید بود. فضاپیمای کاسینی در۲۴ دسامبر توانست نمای بسته فوق از این آشفتگی جوی پیچیده را از فاصلهٔ ۸/۱میلیون کیلومتری ثبت کند. با گذشت زمان طوفان از نظر طولی گسترش پیدا کرد و اکنون گرداگرد سیاره را فراگرفته است. حلقهٔ باریک زحل به صورت برشی از این سو به آن سوی این تصویر فضایی دیده می‌شود و سایهٔ پهن آن بر نیم کرهٔ جنوبی سیاره افتاده است.

منبع: ماهنامه نجوم

مترجم: فاطمه هاشمی نیازی


سحابی رتیل!!

سه شنبه 10 خرداد 1390

سحابی رطیل بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین منطقهٔ شکل‌گیری ستاره‌ها در تمام کهکشان‌های همسایه است. این سحابی در ابر ماژلانی بزرگ - قمر کوچک کهکشان راه شیری که به دورِ آن می‌چرخد- قرار دارد. نام این سحابی از ظاهر تار عنکبوتی شکل این ناحیه گرفته شده است. در صورتی که این سحابی با پهنای ۱۰۰۰ سالِ نوری خود در فاصله‌ای به اندازه فاصله سحابی جبار – نزدیک‌ترین زایشگاه ستاره‌ای به زمین - قرار می‌گرفت، یعنی در داخل راه شیری و در فاصله ۱۵۰۰ سال نوری، آنگاه در آسمان پهنه‌ای در حدود ۳۰ درجه (۶۰ ماه‌ِ کامل) را می‌پوشاند! در تصویر بالا جزئیات بی‌نظیری از سحابی رطیل که با داده‌های علمی رنگ آمیزی شده است، دیده می‌شود. بازوهای دوک مانند سحابی رطیل، خوشهٔ ستاره‌ای NGC۲۰۷۰ که شامل برخی از درخشان‌ترین و پر جرم‌ترین ستاره‌هایی شناخته شده است را محاصره کرده‌اند، که به رنگ آبی در سمت راست تصویر معلوم است.

منبع: ماهنامه نجوم

مترجم: آهو آریانی


شب پرستاره‌ی ایسلند با حضور نوار پرده گون شفق قطبی

یکشنبه 1 خرداد 1390

 

بعضی شب‌ها آسمان بهترین نمایش را در شهر اجرا می‌کند. در این شب، آسمان نه تنها بهترین نمایش خود را اجرا کرده بلکه تصویری ترکیبی از این آسمان برندهٔ مسابقهٔ بین‌المللی عکاسی نجومی آسمان و طبیعت شده است.

تصویر بالا دو ماه پیش از ورای بزرگترین دریاچه یخی ایسلند گرفت شده است.

 عکاس، ۶ تصویر با نوردهی‌های متفاوت گرفته و با هم ترکیب کرده است تا نه تنها دو حلقهٔ سبز شفق‌ بلکه بازتاب آن‌ها را نیز در دریاچهٔ ساکت و آرام در تصویر ثبت کند. در فاصله‌ای دور در پس زمینهٔ نوار کهکشان راه‌شیری، خوشهٔ باز پروین و کهکشان آندرومدا را می‌ببینید. پرتاب قوی توده‌ای از تاج خورشیدی علت این شفق‌هاست که حتی از نقطهٔ جنوبی و دوری مانند ویسکانسین آمریکا دیده می‌شوند. از آنجایی که طی چند سال آینده خورشید در اوج فعالیت‌هایش خواهد بود انتظار می‌رود تصاویر بیشتری از شفق‌های قطبی ببینیم.

منبع: ماهنامه نجوم/ سایت رسمی ناسا، تصاویر نجومی روز

مترجم: آهو آریانی


آیا می دانید دورترین فضاپیماهای ساخته بشر کدام ها هستنند و در حال حاضر در چه فاصله ای از زمین قرار دارند؟

یکشنبه 1 خرداد 1390

دورترین فضاپیمای ساخت بشر کدام است؟

 

ویجر ۱ که در سال ۱۹۷۷ پرتاب شد اکنون 17.5 میلیارد کیلومتر از خورشید فاصله دارد که این فاصله معادل ۱۷ سال نوری یا ۱۱۷ واحد نجومی است. تصویر بالا موقعیت ویجر ۱ را در خارج از منظومه شمسی همراه با فضاپیماهای کاندیدای دوردست دیگر نمایش

می دهد.

 

بعد از ویجر ۱ دورترین فضاپیما پایونیر ۱۰ در 15.4 میلیارد کیلومتری  خورشید در سمت مخالف منظومه شمسی نسبت به ویجر ۱ ویجر ۲ و پایونیر ۱۱ است. همچنین هردوی این فضاپیماها کاملا خارج از مدار پلوتو که به ترتیب در 14.2 و 12.4 میلیارد کیلومتری خورشید است قرار دارند. فضاپیمای افق های نو نیز که رهسپار مدار پلوتو است در حال حاضر ۳ میلیارد کیلومتر از خورشید فاصله دارد و در جولای ۲۰۱۵ با سامانه پلوتو مواجه

خواهد شد.

 

 

تمام این فضاپیماها از شیوه ی پرتاب مانوری قلاب سنگ به کمک نیروی جاذبه استفاده کرده اند تا از سرعتشان در خارج از منظ.مه شمسی بکاهند. ویجر ۱ با بیشترین سرعت یعنی ۱۷ کیلومتر بر ثانیه در حال دور شدن از منظومه شمسی است.

 

هر دو فضاپیمای ویجر به صورت موثر در جست و جوی مرزهای بادهای خورشیدی و آغاز فضای میان ستاره ای در حال حرکت به فراسوی منظومه شمسی هستند

 

منبع: ماهنامه نجوم و سایت رسمی ناسا/تصاویر نجومی روز

مترجم: مهسا آزادمنش


 


در جستجوی هوشمندان فرازمینی، تلسکوپ فضایی کپلر به طرح جستجوی حیات فرازمینی (ستی) کمک می کند.

یکشنبه 1 خرداد 1390

اکنون محققان دانشگاه کالیفرنیا و منجمان پروژهٔ ستی با استفاده از این فهرست بی‌نظیر ۸۶ سیاره از این ۱۲۳۵ سیاره را انتخاب کرده‌اند و تلسکوپ‌های رادیویی را به سوی آن‌ها نشانه گرفته‌اند، شاید که سیگنال‌هایی از حیاتی متمدن دریافت کنند. اندازه­ ی این سیاره­‌ها هم ­اندازه­ ی زمین تا سیاره­‌هایی بزرگ­‌تر از مشتری و دمای سطحی آن‌ها بین صفر تا ۱۰۰ درجه سلسیوس، دمایی مناسب که احتمال وجود آب مایع و درنتیجه وجود حیات را بالا می‌برد، برآورد شده است. امواج در محدوده‌ای دریافت و بررسی می‌شوند که خط ۲۱ سانتی متر یا ۱۴۲۰ مگاهرتز در مرکز این طیف است، این خط در طیف مربوط به هیدروژن است.

تحقیقات از روز ۱۸ اردیبهشت امسال آغاز شد و منجمان طی ۲۴ ساعت اطلاعات مربوط به ۸۶ سیاره را با تلسکوپ گرین بَنک، بزرگ‌ترین تلسکوپ رادیویی هدایت شدنی در جهان، جمع آوری کردند. نخست این اطلاعات به­ طور کلی تحلیل شد و منجمان از کاربران عضو طرح ستی خواسته‌ تا با کامپیوترهای خانگی خود به بررسی و دریافت جزئیات بیشتر بپردازند. این بررسی­‌ها احتمالا یک سال طول خواهد کشید.

منبع: ماهنامه نجوم

مترجم: آهو آریانی


 

 




فهرست وبلاگ

پیوندهای روزانه

آرشیو

نویسندگان

پیوندها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

جستجو

آخرین پستها